به نام ها خوانده اند
به نام ها بخوان
به نام ها بخوانید
عشق را
که خاموش ماندن صدایی محض زمزمه ی تنها نام آشنایی که می شناسد
عجیب کشنده اس
زنی مانند تمام زن های این سرزمین که باد هیچگاه لا به لای موهاشان نمی پیچد
2011/04/18
2011/04/13
2011/02/21
Nothing
هیچ
هیچ چیز برای آرامش نیست
نه آن کلمه ی دو حرفی هست ، نه لمس آن نوازنده ی آشنا
نه هنگامه ی مواج پیچش ، نه خنکای تنفس
هیچ
هیچ چیزِ نزدیکی برای آرامش نیست
سرانگشتانم خشن شده اند
2011/02/09
Embrace
روزهای متمادی در این فکرم که چرا تمام راه ها در دو حرف کوچک گم می شوند ، که چرا امواج دریا در ذهنم اینقدر خشمگینند که چرا پاروهای به ساحل رسیده شکسته اند، که چرا فانوسکانه لبخند در دوراهی لبانم افسوس می شوند.
حس نماندنم را تنگ در آغوش می کشم و آرام آرام تکان می خورم ، شاید که آرام بگیرد این همه آهنگ رفتن.
.
.
.
خودم رو گول می زنم ، روزهاست که تمام حس بودنم را بالا آورده ام.
Subscribe to:
Posts (Atom)